Data Maj 18th, 2011 godzina 4:11 pm autor beata
The Blind Boys of Alabama
Niezwykła grupa muzyków gospel powstała w 1939 roku w instytucie dla niewidomych Alabama Institute for the Negro Blind w Talladega w Alabamie. W tamtych czasach w USA panowała jeszcze segregacja rasowa i w ośrodku znajdowali się tylko Afroamerykanie.
Przez 40 lat swojego istnienia śpiewali wyłącznie utwory gospel, koncerty odbywały się w kościołach, salach koncertowych a nawet na stadionach.
Założycielami grupy są Clarence Fountain, Jimmy Carter, Johnny Fields, George Scott, Ollice Thomas, JT Hutton i Vel Bozman Traylor. Czterech z nich już nie żyje, lub nie występuje z powodu wieku, znaleźli jednak godnych następców.
W 1948 r. po raz pierwszy zapisali twórczość na krążku analogowym, był to przebój I Can See Everybody’s Mother But Mine.
Nie skorzystali z możliwości zostania popularnym zespołem muzyki pop, pozostając przy swoim powołaniu. W latach 60-tych XX wieku dołączyli do ruchu walczącego o równouprawnienie wszystkich obywateli USA, zwanego Ruchem Praw Obywatelskich, w którym występowali w imieniu Martina Luthera Kinga.
Punkt zwrotny w karierze zespołu nastąpił w 1983 r., kiedy zagrali jedną z głównych ról w wielokrotnie nagradzanym obrazie The Gospel at Colonus. W 1990 r. byli po raz pierwszy nominowani do nagrody Grammy, od tego czasu otrzymali pięć statuetek Grammy.
Ostatnio śpiewali dla prezydenta Baracka Obamy w Białym Domu. W odróżnieniu od innych muzyków gospel, chętnie występują z wykonawcami pop, przez lata zawarli liczne przyjaźnie z wieloma wybitnymi artystami. Pojawili się na albumach z Bonnie Raitt, Randy Travisem, k.d. lang, Lou Reedem, Peter Gabrielem, Charlie Musselwhite’em, Susan Tedeschi, Solomonem Burke, Marty Stuartem, Asleep At The Wheel i wieloma innymi.
Mieli także wpływ na pokolenia artystów gospel, soulu i rocka. Ich muzyka obecna jest także w filmach – utwór Way Down In a Hole napisany przez Toma Waitsa pojawił się w czołówce popularnego serialu kryminalnego Prawo ulicy.
Obecnie w skład zespołu wchodzą wokaliści i instrumentaliści: Jimmy Carter, Bishop Billy Powers, Ben Moore, Eric “Ricky” McKinnie, Joey Williams, Tracy Pierce, Peter Levin, Clarence Fountain (występujący kiedy pozwoli mu na to zdrowie).
W kwietniu 2011 r. rozpoczęli trasę po Australii obejmującą wschodnie i zachodnie wybrzeże oraz występ w gmachu opery w Sydney.
Burleigh przygotował jako aranżacje dla orkiestry ponad 100 spirituals, między innymi Nobody Knows (the Trouble I’ve Seen). Były one niezwykle popularne w latach 1910-1920, śpiewał je John McCormack w czasie swoich koncertów np. Little Mother of Mine, Dear Old Pal of Mine, Under the Blazing Star, In the Great Somewhere.
Aby spotkać chór gospel nie trzeba się udawać do USA. W naszym kraju też jest ich sporo, zapewne nie są one tak świetne jak te amerykańskie, ale faktem jest, że są i śpiewają gospel na żywo. Czasami zdarzają się też okazje by znane i rozpoznawalne chóry gospel zobaczyć na żywo. Zwykle ma to miejsce przy okazji koncertów lub festiwali gospel, a czasami także na imprezach związanych z muzyką chrześcijańską. Oczywiście nie są one tak powszechne, jak koncerty muzyki popularnej, ale jeśli tylko dobrze poszukamy, na pewno uda nam się coś znaleźć. Jeżeli jednak na aż takie poświęcenia nie mamy czasu, zawsze możemy się posiłkować słuchaniem dobrych płyt z muzyka gospel. A takich nie brakuje i w rodzimych sklepach muzycznych. Zresztą, w czasach królowania technologii, nawet zdobycie jedynego albumu niszowego chóru gospel nie stanowi najmniejszego problemu. Wystarczy tylko trochę się przyłożyć i poszukać w sieci źródła, a następnie taką płytę zamówić. Nawet, gdyby miała być przysłana z drugiego końca świata, to obecnie nie trzeba będzie czekać na nią zbyt długo.